گريه به سوى اصحاب خويش كه در ميان آنان على (ع)، ابو بكر، عمر، حذيفه وعمار بودند- حركت كرد. اصحاب به سوى آن حضرت آمده، گفتند: اى رسول خدا (ص)! چه چيز شما را به گريه واداشته است؟ پيامبر (ص) فرمود: جبرئيل مرا آگاه ساخت كه فرزندم حسين بعد از من در سر زمين طف كشته خواهد شد. اين خاك را برايم آورد و به من خبر داد كه قبرش در آن خواهد بود»[١].

امّ سلمه روايت كرده است:

«حسن و حسين (عليهما السلام) در منزل من پهلوى رسول خدا (ص) بازى مى كردند. جبرئيل فرود آمد و گفت: اى محمّد! امّت تو اين فرزندت را- و اشاره به امام حسين (ع) كرد- خواهند كشت. رسول خدا (ص) گريه كرد و حسين (ع) را به سينه اش چسباند در حالى كه در دستش خاكى بود، شروع به بوييدن آن نمود و فرمود: واى از اندوه و بلا! (سپس) خاك را به امّ سلمه داد و به او فرمود: اگر اين خاك به خون تبديل شد، بدان كه فرزندم كشته شده است. امّ سلمه خاك را در ظرف شيشه اى قرار داد و هر روز به آن نگاه مى كرد و مى گفت: روزى كه تبديل به خون شوى، روز بزرگى خواهد بود»[٢].

راويان ثقه و مورد اعتماد از علماى اهل سنّت، روايات زيادى مانند اين روايتها را از پيامبر (ص) در تكريم مكان مباركى كه بر

[١] - مجمع الزوائد: ٩/ ١٨٧ و در تهذيب الكمال، صفحه ٧١ آمده كه: پيامبر خاكى را كه جبرئيل آورده بود، مى بوييد و گريه مى كرد و مى فرمود:« واى از اندوه و بلا!».

[٢] - معجم كبير طبرانى: ج ٣: ص ١٠٨.