در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٨ - بخش اول رواياتىكه دلالت برصحيح بودن سجده بر زمين دارد

«شبى، باران باريد و زمين خيس گشت، پس هر مردى در لباس خود سنگ به همراه مى آورد و آن را بر زمين پهن مى نمود ...»[١].

١١- عياض بن عبد الله قرشى مى گويد:

«پيامبر (ص) مردى را ديد كه بر گوشه عمامه اش سجده مى‌كند، پيامبر (ص) با دست اشاره كرد كه عمامه خود را بالا بكش و اشاره به پيشانى خود نمود»[٢].

١٢- امام على (ع) فرمود:

«هر كدام از شما كه نماز مى خواند، بايد پيشانى خود را از عمامه نمايان گرداند»[٣].

١٣- نافع گويد:

«عبد الله بن عمر هنگامى كه سجده مى كرد وعمامه بر سرش بود، آن را كنار مى زد تا پيشانى اش را بر زمين بگذارد))[٤].

١٤- «عبادة بن صامت هر گاه به نماز مى ايستاد، پيشانى را از عمامه نمايان مى كرد»[٥].

١٥- ابو عبيده گويد:

[١] - سنن ابو داوود: ١/ ٧٥؛ السنن الكبرى: ٢/ ٤٤.

[٢] - السنن الكبرى: ٢/ ١٠٥.

[٣] - السنن الكبرى: ٢/ ١٠٥.

[٤] - السنن الكبرى: ٢/ ١٠٥.

[٥] - همان.