«هنگام صبح كه هوا سرد بود، رسول خدا (ص) را ديدم كه با جامه سفيدى نماز مى خواند و به وسيله آن، خود را ايمن مى كرد كه سرماى زمين به دستها و پا هايش نرسد».

اين روايت در عبارت احمد[١] چنين آمده است:

«رسول خدا (ص) را در روز بارانى ديدم در حالى كه هنگام سجده به وسيله جامه اى كه برتن داشت، از گل آلود شدن حفظ مى كرد و هنگام سجده جامه بر زمين قرار مى گرفت، نه دستان آن حضرت»[٢].

از ثابت بن صامت روايت شده كه:

«رسول خدا (ص) در مسجد (قبيله) بنى عبد الاشهل، اقامه نماز نمود، در حالى كه بر تن حضرت لباسى بود كه خود را در آن پيچيده بود و دست خود را به آن مى گذاشت تا او را از سرماى سنگها حفظ كند».[٣]

در نقل ديگرى مى گويد:

«پيامبر (ص) را ديدم كه دستهاى خويش را هنگام سجده در لباسش قرار داده بود».[٤]

عبارت ابن ماجه هم چنين است:

[١] - مسند احمد: ٤/ ٢٥٤.

[٢] - و اخرجه ابو داوود: ١/ ١٠٦، و بيهقى در سنن: ٢/ ٤٢٠.

[٣] - السنن الكبرى، بيهقى: ٢/ ١٠٨.

[٤] - عمدة القارى، عينى: ٤/ ١١٨.