به سبب همين اعتبار عمومى است كه براى كعبه احكام خاصّى وجود دارد و حرم از شأن منحصر به فردى برخود دار است. مسجد مكّه و مدينه احكام خاصّ به خود را دارند. همچنين براى مساجد، معبدها، صومعه ها (محل عبادت راهبان) و كليساها احكامى مانند رعايت حرمت، كرامت و پاكى و نجاست و ممنوعيّت وارد شدن جنب و حائض به مساجد، نهى مؤكّد از فروش آنها و احكام و حدود ديگر وجود داردو اين ناشى از انتساب آنها به خداوند متعال است.

مكّه مكرّمه به عنوان حرم امن قرار داده شده و مردم جهت انجام حج از راه هاى دور به سوى آن روى مى آورند و انجام مناسك در آن، واجب گشته است.

همه اين مقرّرات از باب انتساب و اضافه است و همين، سبب برگزيده شدن آن از سوى خداوند از بين تمام زمينهاست.

همچنين بر شمردن مدينه منوّره به عنوان حرم الهى و قرار دادن احكامى در ارتباط با حرمت اهل آن و خاك آن و كسى كه در آن فرود مى آيد و كسى كه در آن دفن مى شود، همه اينها به جهت اضافه و انتساب آن به خداوند است و به جهت اين‌كه مدينه پايتخت و اقامتگاه خاتم پيامبران حضرت محمّد (ص) مى باشد.

اين اعتبار و قانون اضافه، اختصاصى به شرع ندارد بلكه امرى طبيعى و مورد پذيرش اسلام است.