در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - فصل اول رياست ابوطالب در اعماق تاريخ
بنيانگذارى كرد كه قرآن بيشتر آنها را امضا و تثبيت كرد و جزء سنّت رسول اللّه (ص) قرار گرفت؛ از جمله اين موارد، وجوب وفاى به نذر، صد شتر براى ديه يك فرد، حرمت ازدواج با محرم، نيامدن به خانه از غيردرب آن، قطع دست سارق، نهى از كشتن نوزاد دختر، تحريم شراب، تحريم زنا و اجراى حد بر آن، قرعه، منع طواف به صورت عريان، پذيرايى از مهمان، پرداخت هزينه حجّ از پاكترين اموال، تعظيم ماههاى حرام و نفى و تبعيد زنان فاحشه.[١]
در سال هشتم ولادت حضرت محمّد (ص) عبدالمطّلب از دنيا رفت. او به فرزند صالح و نيكوكارش وصيّت كرد كه سرپرستى و نگهدارى محمّد (ص) را بر عهده بگيرد. او اين وصيّت را در شعرى اين گونه بيان كرد:
|
اوصيك يا عبدمناف بعدى |
بمفرد بعد ابيه فرد |
|
|
فارقهُ و هوضجيع المهد |
و كنت كالامّ له فى الوجدِ |
|
|
تدنيه من احشائها والكبد |
فانت مَنْ أرجى بنى عندى |
|
|
لدفع ضيم اوْ لشدِّ عقدِ[٢] |
[١] - عمده الطالب: ٦؛ المناقب، ابن شهر آشوب: ١/ ٣٦. و آنچه ايمان عبدالمطّلب را اثبات مىكند، مطلبى است كه در تاريخ يعقوبى: ١/ ٣٣٥، باب مولد رسولالله( ص) آمده است.
[٢]. عمده الطالب: ٦: المناقب، ابن شهرآشوب: ١/ ٦٣: تاريخ يعقوبى: ١/ ٣٣٥، چاپ موسسه اعلمى.