در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٢ - سوم مناقشه در دلايل قايلان به كفر ابوطالب
است؟ فرمود: از اين كه قريش را از اذيّت و آزار من مانع مىشوى و از اين كه به من ايمان بياورى، خوددارى مىكنى.
ابوطالب گفت:
|
و اللهِ لن يصلوا اليك بجمعهم |
حتّى أوسّد فى التراب دفينا |
|
«به خدا قسم! نمىتوانند به تو دست يابند تا هنگامى كه من در خاك دفن نشدهام».
پرسيدند: اى رسول خدا! آيا يارى ابوطالب فايدهاى داشت؟ فرمود: بله، به واسطه همين كمك و يارى، غل و زنجير از او دفع شده و همنشين شياطين نمىگردد و در ميان مارها و عقربها قرار نمىگيرد بلكه عذاب او در دو كفش از آتش جهنّم است كه به واسطه آنها مغز سرش مىجوشد و اين خفيفترين عذاب اهل جهنّم است».[١]
علامه امينى مىنويسد:
«ادّعاى نزول اين آيه درباره ابوطالب باطل است و از چند جهت درست نمىباشد:
١- ارسال اين حديث به واسطه كسانى كه بين حبيب بن ابىثابت و ابن عبّاس هستند و چه بسيار افراد غيرثقهاى كه از ابنعبّاس روايت كردهاند و شايد كه اين فرد مجهول، يكى از آنان باشد.
[١] - تفسير قرطبى: ٦/ ٤٠٦، تفسير آيه ٢٦ از سوره انعام.