در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - فصل دوم ويژگيهاى شخصى ابوطالب

ابوطالب علاقه و محبّت عجيبى به رسول الله (ص) داشت به گونه‌اى كه جز در كنار محمّد (ص) نمى‌خوابيد و پيامبر به هر كجا كه مى رفت، ابوطالب هم به دنبال او مى رفت.

ابوطالب در محافظت و نگهدارى محمّد (ص) نهايت دقّت و حوصله را به كار مى‌برد. با محمّد (ص) غذا مى‌خورد و هنگامى كه اهل و عيال ابوطالب جمع مى‌شدند و به تنهايى غذا مى‌خوردند، سير نمى‌شدند امّا هنگامى كه رسول خدا (ص) با ايشان غذا مى‌خورد، همگى سير مى‌شدند.

هنگامى كه ابوطالب و خانواده‌اش مى‌خواستند كه شروع به غذا كنند، ابوطالب مى‌گفت: «صبر كنيد تا فرزندم بيايد». صبر مى‌كردند تا رسول خدا (ص) سر سفره بنشيند و آنگاه غذايشان اضافه مى‌آمد؛ از اين رو، ابوطالب هميشه مى‌گفت: «محمّد (ص) مبارك و باعث بركت است».

گاهى مى‌شد كه فرزندان ابوطالب آشفته و كثيف باقى مى‌ماندند، امّا محمّد (ص) همواره از روغن و سرمه استفاده مى كرد.[١]

حضرت محمّد (ص) در دامان پرمهر ابوطالب رشد و نموّ يافت و او با كرامت خويش او را از آداب و رسوم جاهليّت برحذر مى‌داشت.[٢]

[١] - سيره نبويّه، ابن كثير: ١/ ٢٤٢.

[٢] - سيره نبويّه: ١/ ٢٤٩، فصلٌ فى خروجه مع عمّه الى الشام.