در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٠ - فصل دوم ويژگيهاى شخصى ابوطالب
عبدالمطّلب علاقه خاصّى به ابوطالب داشت؛ زيرا به جايگاه ويژه و ممتاز وى واقف بود و مىدانست كه او برطريق خيرگام بر مىدارد و ادامه دهنده راه سلاسه پاكش از اجداد پيامبر بوده و ارزشها و موقعيّت اجتماعى و سياسى آنان را به ارث برده است.
به اكثم بن صيفى- كه از معمّرين بود- گفته شد: تو آگاهترين فرد در زمان خود و حكيمترين و حليمترين آنان هستى!
پاسخ داد: «چرا چنين نباشم در حالى كه همنشين ابوطالب بن عبدالمطّلب، هاشم، عبدمناف و قصى بودهام. اينان سادات و فرزندان سادات و بزرگانى بودهاند كه اخلاق و حلم و سرورى را از ايشان آموختم و از آنان پيروىكردم».[١]
عبدالمطّلب از فرزندش ابوطالب درخواست كرد كه تا كفالت پيامبراكرم (ص) را برعهده بگيرد. او هم به سفارش پدرش به شايستگى عمل كرد و پيامبر را مورد عطوفت و مهربانى خود قرار داد. پيامبر نه تنها مانند يكى از فرزندان او بلكه بيشتر از همه فرزندان مورد محبّت عمو قرار گرفت.[٢]
[١] - بحارالانوار: ١٥/ ١٥٧ به نقل از كراچكى، متوفّاى سال ٤٤٩ در كتابش كنزالفوائد: ١/ ١٩٢، اخبار عبدالمطّلب.
[٢] - سيره ابن هشام: ١/ ١٧٩، تاريخ يعقوبى: ١/ ٣٣٥/ باب مولد رسول الله( ص)؛ سيره نبويّه/ ابن كثير: ١/ ٢٤٠.