در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٥ - فصل اول رياست ابوطالب در اعماق تاريخ
تشويق كرد تا عليه خزاعه قيام كنند. آنان از وى اطاعت كردند و سپاه قدرتمندى تشكيل دادند. او خودش را براى سرپرستى بيتالله الحرام مستحقتر مىدانست؛ زيرا قريش از قبيله خزاعه به اسماعيل نزديكتر بودند.
او پس از جنگ و خونريزيهاى فراوان توانست كه خزاعه را از مكّه دوركند.[١] پس از شكست خزاعه، قصى، به ايجاد وحدت بين قريش پرداخت. او سعى كرد كه افكار و عقيدههاى مختلف را در جهت وحدت سوق دهد و براى همين به وى لقب «الجامع لقريش»؛ يعنى جمع كننده قريش دادند.[٢]
پس از آن كه قصى، رئيس قريش شد، دستور داد تا مردم خانههاى خود را در اطراف كعبه بسازند و دربهاى منازل خود را در جهت كعبه قرار دادند. پس از آن كه هر دربى به يك قبيله نسبت داده مىشد؛ مثل: باب بنىشيبه، باب بنى سهم، باب بنى مخزوم و باب بنى جمح.
قصى، «دارالندوه» را بنا نهاد تا محلّى براى مشورت و تصميمگيرى باشد. او اوّلين مرد از بنى كنانه بود كه حكومت و رياست را بر عهده مىگرفت و اوّلين كسى بود كه در مزدلفه آتش روشن مىكرد تا مردم به هنگام كوچ از عرفات، آن را ببينند.
[١] - تاريخ يعقوبى: ١/ ٢٨٩- ٢٨٨/ باب ولد اسماعيل.
[٢] - تاريخ يعقوبى: ١/ ٢٩٠.