در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣ - فصل اول رياست ابوطالب در اعماق تاريخ
«مكّه» شهرى بود كه مهمترين مركز دينى، تجارى و فرهنگى عرب به شمار مىرفت. باوجودى كه مركز دينى و سياسى بود، در منجلاب فساد فرهنگى، اقتصادى و سياسى، به سر مىبرد و وضع بهترى از سرزمينهاى ديگر نداشت.
به را حضرت ابراهيم (ع) با كمك پسرش اسماعيل (ع) بنا نهاده بود و از آن زمان، مركز دينى و يگانهپرستى شناخته مىشد. دعوت و رسالت حضرت ابراهيم (ع) از مكّه به گوش جهانيان مىرسيد و از اين خانه توحيد بود كه نداى يكتاپرستى به همه عالم رسيد.
رياست و رفادت بر مكّه و بيت الله الحرام، پس از حضرت ابراهيم (ع) به پسرش اسماعيل (ع) رسيد. اين سرپرستى تا هنگامى كه نبت بن اسماعيل بن ابراهيم زنده بود، ادامه يافت. پس از آن «قبيله جرهم» رياست را به دست گرفتند. آنان داييهاى فرزندان حضرت اسماعيل بودند. آنان بر سر تصاحب رياست مكّه و بيت الله الحرام، جنگ و خونريزيهاى شديد با قبيله خزاعه داشتند و بالأخره قبيله خزاعه توانستند كه قبيله جرهم را شكست بدهند و رياست بر مكّه و بيتالله الحرام را بر عهده بگيرند.
پس از آن كه پايههاى قدرت ايشان محكم شد، رئيس قبيله خزاعه به نام «عمروبن لحى خزاعى»، بتپرستى را از شام به مكّه آورد. بدين ترتيب، بسيارى از شاخصهاى فرهنگى و دينى مكّه را تغيير داد. ارشادها، تعاليم و سفارشهاى او به صورت دينى درآمد كه قبيلهاش بدان عمل مىكردند. او