در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤ - فصل اول رياست ابوطالب در اعماق تاريخ
بر طبق هوا و هوس، آداب و رسومى را بنيانگذارى مىكرد. او بتهاى زيادى را در اطراف مكّه نصب كرد. بت هبل را از سرزمين موصل آورد و آن را در وسط مكّه نصب كرد. او بسيارى از احكام دين ابراهيم (ع) را تغيير داد. او اوّلين كسى بود كه اكل ميته را حلال كرد، در حالى كه قبايلى كه از فرزندان اسماعيل بودند، اكل ميته را حرام دانسته و از آن اجتناب مىكردند. عمروبن لُحى گمان مىكرد كه خداى متعال راضى به تحريم اكل ميته نمىشود و مىگفت:
«چگونه است كه آنچه را خدا مىكشد، نمىخوريد، امّا آنچه را خودتان مىكشيد؛ مىخوريد؟!».[١]
او مىگفت كه خداوند، زمستانش را در طائف در كنار بت لات و تابستانش را پيش بت عزّى مىگذراند! قبيلهاش از او اطاعت كرده و سخنانش را تصديق مىكردند؛ زيرا در ايّام موسم حجّ، آنان را اطعام مىكرد و به ايشان لباس مىداد و بىپناهان را پناه مىداد و براى آنان در حدود هزار شتر مىكشت. آنان به همين صورت بتها را عبادت مىكردند و از آنها كمك و راهنمايى مىخواستند تا اين كه قصى بن كلاب از اجداد حضرت محمّد (ص) و از فرزندان حضرت ابراهيم كه همراه مادرش در شام به سر مىبرد، به جزيرةالعرب آمد.[٢] او قريش را تجهيز و
[١] - تاريخ يعقوبى: ١/ ٣٠٧؛ اديان العرب، السيره النبويّه، ابن كثير: ١/ ٦٣- ٦٢، باب ذكر بنى اسماعيل.
[٢] - تاريخ يعقوبى: ١/ ٢٨٩- ٢٨٨/ باب ولد اسماعيل.