در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٢ - نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب
مقدّس (ص) و قداست و طهارت مادر آن حضرت از شرك را خدشه دار سازد؟».[١]
همچنين طبرى در تفسير خود از قتاده نقل كرده است:
«براى ما نقل شده است كه عدّهاى از اصحاب پيامبر (ص) به وى عرض كردند: اى پيامبر خدا! بعضى از پدران ما، خوش برخورد، صله رحم كننده، حلّال مشكلات مردم و پاكيزه از مذمّت و سرزنش بودهاند، آيا براى آنان استغفار نمىكنى؟
آن حضرت جواب داد: به خدا قسم! براى پدرم استغفار مىكنم؛ چنان كه ابراهيم براى پدرش استغفار مىكرد. پس از آن نازل شد: مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ .... سپس خداوند ابراهيم خليل را معذور دانست و فرمود: وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لأَبِيهِ ... تَبَرَّأَ مِنْهُ».[٢]
طبرى از طريق عطيه عوفى، از ابن عبّاس روايت كرده است:
«پيامبر اكرم (ص) تصميم گرفت كه براى پدرش استغفار كند، امّا خداوند او را از اين كار نهى كرد و فرمود: مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُواْ أَن يَسْتَغْفِرُواْ لِلْمُشْرِكِينَ
و در توجيه استغفار ابراهيم براى پدرش نازل شد: وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوْعِدَةٍ.[٣]
[١] - الغدير، علامه امينى: ٨/ ٣١.
[٢] - جامع البيان: ١١/ ٣١.
[٣] - الدرّ المنثور: ٣/ ٥٠٥، تفسير آيه ١١٣ از سوره توبه.