در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٦ - نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب
اين آيه، چنان كه صاحبان سيره و مغازى از قبيل ابن كثير گفتهاند، در سال ششم هجرى و هنگام غزوه بنى المصطلق نازل شده است و چنان كه در الاتقان آمده هشت سوره قبل از برائت نازل شدهاست.[١]
قرآن مىفرمايد:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ آبَاءكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاء إَنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلَى الإِيمَانِ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ.[٢]
«اى كسانى كه ايمان آوردهايد! حتّى با پدران و برادران دوستى برقرار نكنيد، اگر كه كفر را بر ايمان ترجيح مىدهند و هر كس با آنان دوستى كند، از ظالمان خواهد بود».
و مىفرمايد:
اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ.[٣]
«براى آنان استغفار كنى، يا نكنى، فرقى نمىكند. اگر براى ايشان هفتاد مرتبه استغفار كنى، خدا هرگز آنان را نخواهد بخشيد».
دو آيه اخير از سوره توبه، قبل از آيه استغفار نازل شدهاند.
چنان كه مشاهده مىشود بر طبق ادّعاى قايلان به كفر ابوطالب، پيامبر (ص) براى عمويش به مدّت سالها استغفار مىكرده است، در
[١] - الاتقان فى علوم القرآن: ١/ ١٧.
[٢] - توبه( ٩): ٢٣.
[٣] - توبه( ٩): ٨٠.