در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
فصل اول رياست ابوطالب در اعماق تاريخ
٢١ ص
(٤)
فصل دوم ويژگيهاى شخصى ابوطالب
٣٧ ص
(٥)
ازدواج ابوطالب با فاطمه بنت اسد
٤٢ ص
(٦)
جانشينى ابوطالب به جاى پدرش
٤٤ ص
(٧)
ابوطالب از ديدگاه ثابت بن جابر و اكثم
٤٦ ص
(٨)
فصل سوم ميزان علاقه ابوطالب به پيامبر اكرم(ص)
٤٧ ص
(٩)
روشهاى حمايت ابوطالب از پيامبر(ص)
٥٣ ص
(١٠)
روش اول
٥٣ ص
(١١)
روش دوم
٥٦ ص
(١٢)
روش سوم
٥٨ ص
(١٣)
روش چهارم
٦١ ص
(١٤)
روش پنجم
٦٢ ص
(١٥)
فصل چهارم روشهاى گوناگون ابوطالب براى حمايت از پيامبر اكرم(ص)
٦٧ ص
(١٦)
مواضع ابوطالب در مقابل اقدامات سران قريش
٧٠ ص
(١٧)
اقدام اول
٧٠ ص
(١٨)
اقدام دوم
٧١ ص
(١٩)
اقدام سوم
٧٢ ص
(٢٠)
اقدام چهارم
٧٥ ص
(٢١)
اقدام پنجم
٧٦ ص
(٢٢)
اقدام ششم
٧٦ ص
(٢٣)
فصل پنجم موضع رسولخدا(ص) وائمه اطهار(عليهم السلام) وصحابه درمورد ابوطالب
٨١ ص
(٢٤)
اول موضع رسول خدا(ص)
٨١ ص
(٢٥)
دوم موضع ائمه اطهار
٨٥ ص
(٢٦)
سوم شهادت صحابه به ايمان ابوطالب
٩١ ص
(٢٧)
فصل ششم افسانه كفر ابوطالب!
٩٥ ص
(٢٨)
اول ريشههاى تاريخى براى تكفير ابوطالب
٩٥ ص
(٢٩)
دوم دلايلى بر ايمان ابوطالب
١٠١ ص
(٣٠)
سوم مناقشه در دلايل قايلان به كفر ابوطالب
١١٠ ص
(٣١)
نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب
١١٩ ص
(٣٢)
منابع اثبات كفر ابوطالب
١٤٠ ص
(٣٣)
حديث ضحضاح
١٤٨ ص
(٣٤)
1 - ضعف اسناد روايت ضحضاح
١٤٩ ص
(٣٥)
الف سفيان بن سعيد ثورى
١٤٩ ص
(٣٦)
ب عبدالملك بن عمير
١٥٠ ص
(٣٧)
ج عبدالعزيز بن محمد درآوردى
١٥١ ص
(٣٨)
2 - متن حديث ضحضاح مخالف كتاب و سنت است
١٥٢ ص
(٣٩)
الف قرآن كريم
١٥٢ ص
(٤٠)
ب سنت شريف نبوى
١٥٣ ص
(٤١)
چكيده بحث
١٥٥ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٣ - نقد و نظرهايى درباره روايت سعيد بن مسيب

اين آيه در سوره مجادله قرار دارد كه سوره‌اى مدنى است و هفت سوره قبل از سوره توبه نازل شده است كه در آن آيه استغفار وجود دارد.[١]

اين آيه در روز جنگ بدر كه در سال دوّم هجرى رخ داد، يا در جنگ احد كه در سال سوّم هجرى به وقوع پيوست، نازل شده است؛ چنان كه حلبى در سيره‌اش مى‌گويد:

در اين صورت، اين آيه سالها قبل از آيه استغفار نازل شده است.

خداوند مى‌فرمايد:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لَا تَتَّخِذُواْ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا.[٢]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! كافران را به جاى مؤمنان به دوستى نگيريد، آيا مى‌خواهيد كه براى خدا بر ضدّ خود دليل آشكارى فراهم سازيد؟!».

اين آيه در سوره نساء است كه بنابر قول نحاس و علقمه و غير آنان مكّى است؛ زيرا در آن خطابهاى‌ يا أَيُّهَا النَّاسُ‌ آمده است.[٣] و اگر به آنچه قرطبى در تفسيرش‌[٤] روايت كرده و او وديگران آن را صحيح دانسته اند، مى‌بينيم كه اين سوره به نظر آنان مدنى است؛


[١] - الاتقان: ١/ ١٧؛ اين را از ابن ابى حاتم، طبرانى، حاكم، ابونعيم، بيهقى و ابن كثير نقل كرده‌اند؛ چنان كه در تفسير ابن كثير: ٤/ ٣٢٩؛ تفسير شوكانى: ٥/ ١٨٩ و تفسير آلوسى: ٢٨/ ٣٧ آمده است.

[٢] - نساء( ٤): ١٤٤.

[٣] - تفسير قرطبى: ٥/ ١.

[٤] - الجامع لاحكام القرآن: ٥/ ١.