در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١١ - سوم مناقشه در دلايل قايلان به كفر ابوطالب
«اين آيه درباره ابوطالب نازل شده است كه ديگران را از آزار رسول خدا (ص) باز مىداشت و خودش هم از قبول اسلام خوددارى مى ورزيد».[١]
قرطبى مىنويسد:
«اين آيه درباره عموم كفّار است كه از پيروى محمّد (ص) نهى مىكردند و از قبول آيين وى خوددارى مى ورزيدند. اين از ابن عبّاس و حسن نقل گرديده و گفته شده است كه آيه مخصوص ابوطالب است كه كفّار را از آزار و اذيّت پيامبر (ص) برحذر مىداشت و خودش از قبول اسلام خوددارى مىكرد. اين هم از ابن عبّاس نقل شده است.
و سيره نويسان نوشتهاند:
روزى پيامبر (ص) به سوى كعبه رفت تا نماز بخواند. پس از آن كه وارد مسجدالحرام شد، ابوجهل- لعنة الله عليه- گفت: چه كسى مىتواند نماز اين مرد را خراب كند؟ ابن زبعرى برخاست و مقدارى شكمبه و خون برداشت و به صورت پيامبر (ص) ماليد ... تا اين كه نازل شد: وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ. پيامبر اكرم (ص) فرمود: اى عمو! درباره شما آيه نازل شده است. پرسيد: چه چيز نازل شده
[١] - طبقات ابن سعد: ١/ ١٠٥؛ تاريخ طبرى: ٧/ ١١٠؛ تفسير ابن كثير: ٢/ ١٣١؛ الكشّاف: ٢/ ١٤؛ تفسير ابن جزى: ٢/ ٦؛ تفسير الخازن: ٢/ ١٠٦.