در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٧ - دوم دلايلى بر ايمان ابوطالب

«اى خدايى كه شاهد بر تمام خلايق هستى! شاهد باش كه من بر دين احمد هستم و اگر همه در دين گمراه شوند، من بر هدايت هستم». ١٦- ابوطالب، خودش بر دين حنيف و يگانه‌پرست بود و دين و عقيده قريش را حتّى قبل از بعثت قبول نداشت. حنفا كسانى بودند كه هيچ عقيده‌اى به بت نداشتند و هيچ گاه براى آن سجده نمى‌كردند؛ چنان كه پدرش عبدالمطّلب نيز به شدّت از بت‌پرستى بيزار بود.[٢]

١٧- پيامبر (ص) ابوطالب را بسيار دوست مى‌داشت و سعى مى‌كرد كه او را يارى كند. در سالى كه خشكسالى شده بود و قريش به سختى افتاده بودند، ابوطالب بيش از همه دچار مشكل شده بود؛ از اين رو، پيامبر اكرم (ص) پيش عمويش عبّاس رفت و فرمود:

«اى ابوالفضل! مى‌دانى كه برادرت عيالوار است و خشكسالى بر او و خانواده‌اش فشار آورده است. در اين حال اقوام و خويشاوندان وظيفه دارند كه همديگر را يارى دهند. اگر صلاح مى‌دانى پيش ابوطالب برويم تا او را يارى كنيم».

[١] - غايه المطالب: ٧٥.

[٢] - الشفاء، قاضى عياض: ١/ ١٨٣؛ إكمال الدين، صدوق: ١٠٤.