و گفته شده: چون عثمان در مكّه اهل و عيال اختيار كرده بود، اين را هم باطل دانسته‌اند و گفته‌اند: پيامبر اكرم (ص) با همسرانش به مكّه آمد، ولى نماز را شكسته مى‌خواند.

گفته شده: عثمان اين كار را كرد تا كسانى كه تازه اسلام آورده بودند، گمان نكنند كه نماز، دو ركعت است. اين را هم باطل دانسته و گفته‌اند: اين احتمال در زمان پيامبر اكرم (ص) هم وجود داشته است و حتّى احكام نماز در زمان عثمان، بيشتر از زمان رسول خدا (ص) معروف و منتشر شده بود.

گفته شده: از آن جا كه عثمان قصد داشت تا پس از اعمال حجّ در مكّه اقامت كند، نمازش را چهار ركعتى خوانده است. اين را هم باطل دانسته و گفته‌اند: اقامت بيش از سه روز در مكّه براى مهاجر، حرام بوده است.

گفته شده: عثمان، صاحب زمينى در منا بوده است. اين را هم باطل دانسته و گفته‌اند: داشتن زمين باعث اتمام و اقامت نمى‌شود».[١]

اينها خلاصه‌اى از توجيهاتى بود كه عثمان براى كار خودش نقل‌

كرده بود، يا برايش تراشيده بودند.

روشن است كه اقدام بزرگان اهل سنّت براى توجيه و تأويل عمل خليفه سوّم، دليل بر آن است كه قصر، وظيفه طبيعى و اصلى مسافر

[١] - صحيح مسلم به شرح نووى: ٥/ ١٩٤، كتاب صلاة المسافر و قصرها.