از جمله مسائلى كه در مورد آن، ميان مدرسه اهل‌بيت (عليهم السلام) و مدرسه اهل سنّت اختلاف است، «مسأله نماز در سفر» است. مذهب اهل‌بيت (عليهم السلام) به وجوب شكسته خواندن نمازهاى چهار ركعتى براى مسافر حكم نموده‌اند و اين وجوب، وجوب تعيّنى است. مذهب حنفى‌ها از اهل سنّت اين نظريّه را پذيرفته‌اند، ولى مذهب حنبلى‌ها، اوزاعى، مالكى‌ها و شافعى‌ها با آن مخالف هستند و گفته‌اند:

«شكسته خواندن نمازهاى چهار ركعتى در سفر، واجب نيست بلكه جايز است و مكلّف در سفر، بين شكسته خواندن و تمام خواندن نمازهاى چهار ركعتى، مخيّر است».

آنگاه بين آنان نيز اختلاف پيش آمده و جمعى قايل شده‌اند كه شكسته خواندن، افضل است و برخى ديگر معتقدند كه تمام خواندن، افضل است.[١]

و تنها نقط مشترك بين همه مسلمانان، «مسأله مشروعيّت شكسته خواندن نماز چهار ركعتى در سفر» است.

[١] - بداية المجتهد، ابن رشد قرطبي: ١/ ٢٣٥، كتاب الصلاة، الفصل الأوّل في القصر، چاپ دار المعرفه.