در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٠ - ويژگى دوم امامت در دوران طفوليت
و مردم بدان عادت كردهاند و همين تجربه، مهمترين دليل براى اثبات پديدهاى مىباشد.[١]
در اين جا بايد به اين مسأله در ضمن نكاتى، توجّه بيشترى مبذول شود:
١- امامت همانند سلطنت نمىباشد كه از پدر به پسر به ارث برسد، همانند امامت خلفاى فاطمى و خلفاى بنىعبّاس بلكه امام بايد داراى ويژگيهاى روحى، معنوى و علمى خاصّى باشد تا بتواند رهبرى امّت اسلامى را از جهت روحى و فكرى بر عهده بگيرد.
٢- اين قواعد از زمان ظهور اسلام بنيانگذارى شد و در زمان امامت حضرت امام باقر و امام صادق (ص) رشد و توسعه بيشترى يافت و جريان فكرى بزرگى توسّط اين دو امام، ايجاد و راهنمايى شد به گونهاى كه صدها فقيه، متكلم، مفسّر و صاحبان انديشه در زمينههاى علوم بشرى و معرفتى، به جامعه اسلامى در آن زمان تحويل داده شد.
حسن بن على وشا مىنويسد:
[١] - الارشاد، شيخ مفيد: ٢/ ٢٨١؛ الصواعق المحرقه: ٣١٣- ٣١٢. اين دو، مباحثه امام جواد* و يحيى بن اكثم در زمان مأمون عبّاسى را نقل كردهاند و بايد پرسيد كه چگونه امام توانست در آن سنين كودكى، يحيى بن اكثم را با آن قدرت علمى، شكست بدهد؟