در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٢ - سرگردانى پيروان خلفا در تفسير حديث!
است، نه فقط خبردادن از آينده سياسى امّت اسلامى كه مىتوانيم اين احتمال را «تفسير عقايدى» بناميم.
بحث علمى، چنين اقتضا مىكند كه هر دو احتمال را بررسى كنيم و هر كدام را كه مورد تأييد شواهد، ادلّه و براهين عقلى و نقلى قرار گرفت، اختيار كنيم، امّا از آن جا كه پيروان خلفا از همان ابتدا به شرعيّت نظام خلافت ملتزم شدهاند، نظريّه تعيين و نصب را كنار گذاشتهاند! و بر اين اساس، نظام كلامى و فقهى خويش را بنيان نهادهاند! چون در جلوه خود فقط يك احتمال را ديدهاند كه راه فرارى از آن نداشتهاند، لذا به تأويل و توجيه احتمالات ديگر پرداختهاند، اگر چه اين توجيهات، ضعيف و به دور از عقل و منطق باشد!
در حالى كه مىبايست با نگاهى عالمانه و به دور از هر گونه قضاوت قبلى، به بررسى حديث مىپرداختند تا خود به عدم صحّت «تفسير خبر از آينده» پى ببرند.
در اين جا از آنان سؤال مىشود كه اگر پيامبر اكرم (ص) در صدد پيشگويى و بيان واقعيّاتى كه اتّفاق مىافتد، بوده است، چه انگيزهاى داشته است كه تعداد خلفا را در دوازده نفر محدود كند، در حالى كه در آينده بيش از اين تعداد به حكومت رسيدهاند؟ و اگر پيامبر اكرم (ص) به خلافت صحيحى كه مطابق با موازين شرعى باشد، اشاره داشته است، پيروان خلفا بر شرعيّت و صحّت