در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
ائمه دوازده گانه جوهره مفهوم مهدويت
٢١ ص
(٤)
فصل اول اثبات عقيدتى مفهوم مهدويت از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
٢٥ ص
(٥)
سرگردانى پيروان خلفا در تفسير حديث!
٣١ ص
(٦)
فصل دوم ويژگيهاى مفهوم مهدويت از ديدگاه اهل بيت(عليهم السلام)
٤٣ ص
(٧)
ويژگى اول ولادت مخفيانه حضرت مهدى(عج) كه مورد عنايت بوده و گريزى از آن وجود نداشته است
٤٣ ص
(٨)
شواهد تاريخى بر وجود امام مهدى(عليهم السلام)
٤٥ ص
(٩)
1 - شهادت امامحسن عسكرى(عليهم السلام) به ولادت پسرش اماممهدى(عج)
٤٥ ص
(١٠)
2 - شهادت قابله
٤٦ ص
(١١)
3 - شهادت ديگران بر ديدن امام مهدى(عج)
٤٧ ص
(١٢)
4 - برخورد سلطنت عباسيان با اين حادثه
٤٩ ص
(١٣)
5 - اعترافات علماى اهل تسنن به ولادت حضرت مهدى(عج)
٥٣ ص
(١٤)
منكران ولادت امام مهدى(عج)
٥٥ ص
(١٥)
ويژگى دوم امامت در دوران طفوليت
٥٦ ص
(١٦)
ويژگى سوم غيبت و عمر طولانى
٦٥ ص
(١٧)
1 - اثبات ممكن بودن عمر طولانى
٦٥ ص
(١٨)
2 - اثبات محقق شدن عمر طولانى براى حضرت مهدى(عج)
٦٨ ص
(١٩)
الف طريق عقايدى
٦٩ ص
(٢٠)
ب روش تاريخى
٧٨ ص
(٢١)
فصل سوم ارزش عقيدتى مفهوم مهدويت در مكتب اهلبيت(عليهم السلام)
٩١ ص
(٢٢)
چكيده بحث
٩٦ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٠ - ٤ - برخورد سلطنت عباسيان با اين حادثه

گرفتارى بزرگى مبتلا گرديده و عدّه‌اى اسير و عدّه‌اى محبوس و عدّه‌اى تبعيد شدند ....[١]

همه اينها در زمانى است كه امام‌مهدى (عج) پنج ساله بود، امّا براى معتمد عبّاسى عمر امام مهم نبود بلكه وى فهميده بود كه اين مولود، كسى است كه تاج و تخت سلطنت طاغوتيان را متلاشى خواهد كرد؛ زيرا اين خبر، منتشر و شايع شده بود كه دوازدهمين امام از اهل بيت (عليهم السلام) دنيا را از عدل و قسط پرخواهد كرد، پس از آن كه از ظلم و جور پر شده است. و موضعگيرى معتمد نسبت به امام همانند موضعگيرى فرعون نسبت به موسى (عليهم السلام) بود كه مادرش او را از ترس فرعون، در درياى نيل انداخت.

البتّه معتمد عبّاسى تنها پادشاهى نبود كه اين مطلب را فهميده بود بلكه پادشاهان قبل از وى، از قبيل معتز و مهتدى نيز اين را فهيمده بودند و براى همين، امام‌حسن عسكرى (عليهم السلام) نهايت مراقبت را به عمل مى‌آورد تا خبر ولادت حضرت‌مهدى (عج) منتشر نشود و تنها خواص از آن اطّلاع داشته باشند.

پادشاهان بنى عبّاس فهميده بودند كه حديث جابربن سمره نه بر ايشان و نه بر پادشاهان بنى اميّه مطابقت دارد بلكه تنها مصداق آن، اهل بيت (عليهم السلام) هستند و براى همين از دوازدهمين امام، بسيار


[١] - الارشاد، شيخ مفيد: ٢/ ٣٣٦.