شيطانى همواره در كمين اوست- نفس خود را تهذيب مى‌نمايد تا از ارتكاب محرمات كه مبغوض درگاه الهى است در امان بماند و خود را ملتزم به فرامين الهى مى‌سازد.

در اين حال بايد گفت كه شكى نيست اگر مسلمانى يك ماه كامل بر اين عمل ممارست ورزد و تمرين نمايد اين صبر براى او تبديل به يك طبع غير قابل رسوخ مى‌گردد و در نزد همگان روشن است كه تنها يك فرد صابر مى‌تواند به سختى‌هاى روزگار غالب آيد.

تنها يك فرد صابر مى‌تواند به حقايق علمى دست يابد.

تنها يك فرد صابر مى‌تواند پرده از اسرار وجود به واسطه استقامت در تفكر و بحث، بردارد.

تنها يك فرد صابر است كه از اموال خويش در راه خدا جود و انفاق مى‌نمايد.

و تنها يك فرد صابر است كه حق بندگى خدا را به جاى مى‌آورد.

از امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) در نقلى چنين وارد است كه:

«الصبر من الإيمان بمنزله الرأس من الجسد:[١]

نسبت صبر به ايمان به منزله سر انسان نسبت به پيكر اوست».

[١]- مستدرك الوسائل: ج ٢، ص ٤١٥، ح ٢٣٣٩.