پرسش و پاسخ پيرامون روزه - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ١٩ - فصل اول روزه در ساحت عام(عبادت)
كه اگر آلوده گردد انسانيت از كرنش در برابر شهوات رهايى نمىيابد و بر آفاق ملكوتى آسمانها اطلاع نمىيابد. و شريعت الهى به او نازل نمىشود پس براى او غير از شقاوت نخواهد بود.
و بنىآدم همه بر سر دنيا و تعلقات آن با يكديگر پيوسته در جنگ و كشتار به سر مىبرند.
و در اين ساحت اگر سخن از آزادى برود، چيزى جز بردگى و ذلت و پستى نخواهد بود. پستى و بردگى شهوات و بندگى فحشاء.
به حقيقت كه چنين آزادى و حريت ساختگى اساس بردگى مىباشد. بردگى و عبوديتى كه لباس آزادگى به تن كرده است.
آرى شعارها و الفاظ زيبا و رنگارنگ واقعيت را نمىتواند تغيير دهد.
در اين جا بايد تأكيد نمود كه آزادگى واقعى از تمام بردگىها ممكن نيست جز اين كه آدمى عبادت خدا را در تمام ابعاد زندگى خويش بگستراند. نه آن كه تنها عبادت را منحصر در مسجد و محراب كند. به عبارت سادهتر بايد در هر مكان و در هر زمان و در هر مقامى از دنيا توجه انسان در هر انديشهاى