زياد باشد و اگرچه جمع نمودن آن در فضاى دهان به اختيار فرد بوده باشد. و همچنين است آن چه به سبب آروغ خارج مى‌شود به شرط آن كه به فضاى دهان نرسيده باشد؛ اما اگر به فضاى دهان رسيده باشد و روزه‌دار آن را از روى اختيار ببلعد روزه‌اش باطل و بنا بر احتياط بر او كفاره نيز واجب است ولى اگر بى‌اختيار پايين رود، روزه‌اش صحيح خواهد بود.

مفطر دهم: قى نمودن از روى عمد اگر چه به خاطر ضرورت باشد مانند علاج بيمارى، اما اگر بدون اختيار باشد، موجب بطلان نخواهد شد.

س ٩٤- آيا چشيدن غذا يا خوراندن غذا از دهان فرد به دهان فرزند موجب بطلان روزه مى‌گردد؟

جواب: تا هنگامى كه به حلق نرسد مبطل نمى‌باشد و نيز اگر از روى فراموشى يا سهواً فرو برد، روزه او صحيح خواهد بود.

س ٩٥- آيا جويدن آدامس، مبطل روزه است؟

جواب: بلى، مشروط بر آن كه داراى اجزايى- مانند شكر- باشد كه بدون استهلاك در آب دهان حل شود. چنان كه در آدامس‌هاى فعلى همين طور است.