بردبار، در توانگرى ميانه‌رو، در عبادت فروتن، در تهيدستى آراسته، در سختى‌ها بردبار، در جستجوى كسب حلال، در راه هدايت شادمان و پرهيز كننده از طمع‌ورزى مى‌باشد».

آخرين چيزى كه در قوام مفهوم عبادت دخيل مى‌باشد اين است كه انسان درك كند فعل او داراى چه قيمت و بهاى غير قابل توصيفى مى‌باشد. چرا كه قيمت هر عملى بسته به نيت و انگيزه صاحب آن عمل مى‌باشد.

پس بايد گفت نيت اگر براى وجه الله باشد، نتايج عمل به خودى خود بر عبادت بار مى‌گردد و لكن انسان عابد هيچ گاه به دنبال اين نتايج نمى‌باشد هر چند هرگاه نيت‌ها و انگيزه‌ها خالص‌تر و پاكيزه‌تر باشند، نتايج بيشترى هم مترتب خواهد شد. بنابراين آنچه كه از منظر عابد با اخلاص اهميت دارد آن است كه عبادت خويش را به نحو مطلوب ادا نمايد و هيچ گونه خيانتى با عهد خدا ننمايد. و نداى برخاسته از فطرت خويش را لبيك گويد تا به امانت الهى وفاى كامل كرده باشد البته علاوه بر اين منظور، انسان آكنده از عبادت پروردگار به وسيله قلب و ادراكات درونى خويش اطمينان به پاداش جاودان و بهشت رضوان و سعادت هميشگى دارد. چرا كه خداى متعال وعده‌اى اين چنين براى بندگان مخلص خود داده است.