و اگر خداى متعال عنايت مى‌فرمود و مسلمين بخل نمى‌ورزيدند و به راه رشد و سعادت خويش ايمان قلبى داشتند و نيز پرداخت زكات به نحو صحيح صورت مى‌گرفت آن چنان اثر نيكويى به ارمغان مى‌آورد كه هر مصلحى بدان غبطه مى‌خورد.

اگر در هر شهرى يا روستايى عده‌اى مسؤوليت‌پذير به جمع‌آورى زكات با دقت مى‌پرداختند به نحوى كه يك نفر نيز مورد غفلت قرار نگيرد و نيز در توزيع آن كمال دقت را مى‌نمودند در اين صورت سرمايه قابل توجهى از آن پديد مى‌آمد كه به واسطه آن مى‌شد ناتوانان و مستمندان را يارى نمود تا كه عيد كه تجلى رحمت خداوند و سخاوتمندى مؤمنان است به خانه آنان نيز سر بزند.

حكمت الهى اقتضاء مى‌كند كه پس از پايان ماه رمضان كه ماه صبر است هر كس از روى طيب خاطر مقدارى از اموال خويش را بذل نمايد. اين حكمت را مى‌توان در چهار محور، تصوير كرد:

١- سپاسگزارى انسان از خداوند متعال كه به وى توفيق روزه‌دارى عطاء نموده است و او را در روزه‌دارى و عبادت در