و- آن كه براى خنك شدن و غير آن مضمضه كند يعنى آب را در دهان بگرداند و بى‌اختيار فرو رود كه در اين صورت قضاء بدون كفاره بر او واجب است. اما اگر از روى فراموشى آب را ببلعد موجب قضاء نخواهد شد و همچنين است اگر مضمضه براى وضوى نماز واجب باشد اما در وضوى نماز نافله محل اشكال است.

ز- خروج منى به وسيله ملاعبه با همسر و امثال آن هنگامى كه قصد انزال نداشته باشد و نيز عادت او چنين نباشد ولكن احتمال قابل اعتنايى را نسبت به خروج منى مى‌داده است، اما هنگامى كه اطمينان به عدم خروج منى داشته و از روى اتفاق، جنب گرديده است روزه او باطل نخواهد بود.

ح- افطار از روى اكراه، و همچنين است هر جا كه از روى جهل، اعتقاد به جواز افطار داشته باشد و مفطرى را به جا آورد، بنا بر احتياط واجب.

س ١٣٧- آيا روزه‌دار هنگامى كه شك در تحقق مغرب دارد مى‌تواند روزه خود را افطار نمايد؟

جواب: جائز نيست و اگر چنين كند مرتكب معصيت شده و بر عهده او قضاء و كفاره لازم است مگر آن كه معلوم شود