پرسش و پاسخ پيرامون روزه - هاشمى شاهرودى، سيد محمود - الصفحة ٦٣ - شرايط صحت روزه

س ٢٥- آيا مسافر مى‌تواند در خوردن و آشاميدن به حد نهايت برساند و همچنين آميزش در روز داشته باشد؟

جواب: بلى، البته مكروه مى‌باشد و احتياط مستحب در ترك است، خصوصاً در مورد جماع.

س ٢٦- اگر مكلف به اعتقاد اين كه روزه برايش ضرر ندارد اين فريضه را انجام داد و سپس معلوم گشت كه روزه، براى او ضرر داشته، در اينجا چه حكمى وجود دارد؟

جواب: در صحت روزه او اشكال است. اگر چه اين ضرر به حدى كه موجب حرمت روزه‌دارى است نرسيده باشد.

س ٢٧- اگر مكلف به اعتقاد اين كه روزه براى او ضرر دارد يا آن كه ترس از ضرر را داشته باشد، و در عين حال روزه بگيرد حكم روزه او چيست؟

جواب: روزه او باطل است. مگر آن كه قصد قربت از او متمشى شده باشد و بعداً معلوم شود كه روزه براى او ضرر نداشته است كه در اين صورت حكم به صحت روزه وى بعيد نيست.

س ٢٨- گفته طبيب، اگر موجب ظن يا خوف نسبت به ضرر شود، آيا مجوز افطار مى‌گردد؟

جواب: بلى، بلكه افطار نمودن در اين صورت واجب‌