گويى كه روزه‌دارى يك محيط ساختگى است كه شارع بر مكلفين دستور داده تا وارد آن شوند و خود را در معرض صدماتش قرار داده تا نفس در مقابل صدمات واقع در محيطهاى طبيعى قوى و ثابت قدم و غير قابل نفوذ باشد.

در اينجا نكته ديگرى نيز وجود دارد و آن اين كه روزه‌دارى داراى جنبه اجتماعى و عمومى مى‌باشد و يقيناً قرار دادن ماه رمضان به عنوان ايام روزه‌دارى بى‌حكمت و اتفاقى نمى‌باشد.

روزه‌دارى عبادتى است كه در آن همه امت مسلمان مشترك مى‌باشد و همگان به صورت يكپارچه در اين ماه دعوت به اين تكليف خاص مى‌شوند و همه (اعم از پير و جوان و مرد و زن) در تشكيل اين جامعه عبادى و ايمانى شريك خواهند بود.

از جمله ويژگى‌هايى كه براى اين فريضه الهى مى‌توان شمرد آن است كه روزه‌داران در طى انجام واجب الهى، روحيه دوستى و عاطفه و محبت در ميان‌شان برانگيخته مى‌شود و