فوايد دين در زندگانى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٥ - فايده دوم اطمينان نفس

و لذا بعضى‌ها آنقدر به عالم ديگر علاقه پيدا مى‌كنند كه علتاً مى‌گويند:

آرامش روانى در مقابل مرگ و حوادث مهمه فقط يك سبب دارد و آن ياد خداست قرآن مى‌فرمايد: «أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ». (يعنى به ياد خداوند نفوس مى‌آرامند). حضرت اميرالمؤمنين على (ع) قرارى كه نقل كرده‌اند پس از ضربت ابن ملجم خارجى به سرش فرموده‌

(فزت برب الكعبه)

قسم پروردگار كعبه كه رستگار شدم. وقتى دين براى انسان از مرگ چنين امر مطلوبى را تصوير نمايند، ديندار غمى از مرگ نخواهد داشت، و هميشه آسوده خاطر زندگى مى‌كند، بلكه ياد مرگ گذشته از اين كه اندوه‌آور نيست تسلى دهنده هم است، زيرا فقط و محروميت‌هايى كه بر وى وارد مى‌شود و شكست‌هايى كه در زندگى مى‌رسد و هرگز قابل جبران نيست، مى‌شود انسان به اعتقاد مرگ و ثواب‌هاى پس از مرگ با آن‌ها مبارزه كند، و خود را از تسلط زبونى و ذلت و حزن دائمى نجات دهد، آرى مؤمن معتقد است هر مصيبتى كه بغير سوء اختيارش به او مى‌رسد در قيامت و يا در عالم برزخ مزد و اجرى‌