دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٢٧ - روزه روز عاشورا

په روژه نيسم أونه بل ته د روژى نيولو مشوره وركوم» (ص ٢٧٤). حتى مثل او هم فهميده كه روايات متعارض است ولى نفهميده كه دست امويها و ناجيها در وضع اين روايات بازى كرده است.

خواننده اگر مى خواهد تحقيقى را كه دانشمند سنى مذكور، در كتاب خود (نظرة عابرة الى الصحاح الستة) نموده صفحه ٢٠٢ تا صفحه ٢٠٥ و با صفحه ٤٢١ را دراينترنت مطالعه كند تا بفهمد اين احاديث بين خود چگونه تعارض دارد.

١- در صفحه ٦ اوراق مذكور، جشن بودن روز ولادت پر ميمنت خاتم النبيين (ص) را به دليل بسيار ضعيفى انكار كرده اند ولى اين نويسندگان بايد متوجه مى شدند كه ده ها سال است حكومتهاى افغانستان اين روز را به سفارش علماى جيّد مركز، تعطيل عام قرار داده اند و در اين روز جلساتى را داير مى كنند و دانشمندان، فضايل و معجزات و عظمت قرآن را بيان مى كنند و ايمان مسلمانان را تقويت مى نمايند و در اين ده ها سال، صدها تن از علماى بزرگ احناف افغانى همه در اين جلسات شركت كرده اند و هيچ مخالفتى نكردند ولى جمعى اندك قصد دارند كه اين جشن خداپسندانه را كه يكى از بزرگترين شعاير مسلمانان جهان به استثناى يك كشور عربى است، از آنان بگيرند و آن را حرام و بدعت قرار دهند!! واقعاً كه چيز عجيبى است.

٢- گريه كردن شيعيان بر مصائب جانكاه اهل بيت (ع) دوعلت دارد: يكى اينكه قرآن محبت آنان را اجر رسالت آنحضرت قرار داده و احاديث وارده از حضرت ختمى مرتبت بر محبت اهل بيت تأكيد كرده و گريه بر شهادت دوستان، سيره عقلاى جهان است و نهى شرعى از آن‌