دفاع مشروع ما
(١)
پيشگفتار
٥ ص
(٢)
مقدمه
١٢ ص
(٣)
امر اول بيان نظر ما
١٢ ص
(٤)
أمر دوم فتواى خود را بر ديگران تحميل نكنيد
١٣ ص
(٥)
امر سوم جواب مغالطه كم سوادان
١٦ ص
(٦)
امرچهارم فتوى دادن ملاصاحبانى كه مجتهد نيستند، جايز نيست
١٨ ص
(٧)
قصه عبرت آموز
١٩ ص
(٨)
نمونه اول
٢٠ ص
(٩)
نمونه دوم
٢٢ ص
(١٠)
فصل اول نقد بر ايرادهاى اعضاى محترم بنياد احياى سنت
٢٥ ص
(١١)
جواب تفصيلى
٢٦ ص
(١٢)
روزه روز عاشورا
٢٦ ص
(١٣)
مطلب مهم در عزادارى
٢٩ ص
(١٤)
مطالبى قابل توجه
٣٤ ص
(١٥)
بقيه بحث در دعاوى اعضاى بنياد احياء السنه
٣٥ ص
(١٦)
فصل دوم واسطه قرار دادن بعضى از مخلوقات
٤٢ ص
(١٧)
فصل سوم نقل مطالبى از كتاب تبرك و توسل
٤٩ ص
(١٨)
بازهم درباره توسل از همين كتاب
٥٢ ص
(١٩)
فصل چهارم نقد پاره اى از مطالب كتاب جهان بينى اسلام
٥٩ ص
(٢٠)
مرحله اول نواقص كلى
٦٠ ص
(٢١)
مرحله دوم در تفصيل نواقص اوراق مذكور
٦٣ ص
(٢٢)
صفحه 25؛ توحيد صفات و اسماء
٦٧ ص
(٢٣)
يك تناقض
٦٨ ص
(٢٤)
عقل و دين
٧٠ ص
(٢٥)
بازهم در مورد وساطت و واسطه
٧٣ ص
(٢٦)
فرق رحمن و رحيم
٧٧ ص
(٢٧)
علم به غيب
٧٨ ص
(٢٨)
يك حديث
٧٩ ص
(٢٩)
توضيح ديگر در مورد بحث
٨١ ص
(٣٠)
استعانت از غير خدا
٨٣ ص
(٣١)
يك بحث عقلى قرآنى
٨٣ ص
(٣٢)
سخن اخير در مورد اوراق جهان بينى اسلامى
٨٥ ص
(٣٣)
تبرك
٨٥ ص
(٣٤)
فصل پنجم بازهم در مورد جواز وساطت و خواندن غير خدا
٨٦ ص
(٣٥)
اشتباه بزرگ وهابى ها
٩٣ ص
(٣٦)
فصل ششم توحيد عبادى(1)
٩٦ ص
(٣٧)
اقسام عبادت
٩٨ ص
(٣٨)
قرآن و سه قسم توحيد
٩٩ ص
(٣٩)
الف) توحيد در خالقيت(وايجاد)
٩٩ ص
(٤٠)
ب) توحيد در تدبير مخلوقات
٩٩ ص
(٤١)
ج) توحيد در عبادت
١٠٠ ص
(٤٢)
سؤال و جواب
١٠١ ص
(٤٣)
تأكيد بر ربوبيت حق تعالى
١٠٤ ص
(٤٤)
توضيح معناى«رب»
١٠٥ ص
(٤٥)
سؤال و جواب
١٠٦ ص
(٤٦)
شرك و واسطه
١٠٨ ص
(٤٧)
نتيجه گيرى
١١٠ ص
(٤٨)
حديثى در پايان اين بحث
١١١ ص
(٤٩)
موضوع توضيحى
١١١ ص
(٥٠)
نذورات و قربانى براى ارواح اولياى گذشته
١١٤ ص
(٥١)
آخرين نصيحت
١١٥ ص
(٥٢)
سخنى با برادران اهل سنت
١١٥ ص
(٥٣)
فصل هفتم توحيد در عبادت(2)
١١٧ ص
(٥٤)
در نفى ضد و مثل و ند و نظاير آنها
١٢٥ ص
(٥٥)
فصل هشتم وهابيت در ميزان نقد و تحقيق
١٢٧ ص
(٥٦)
جواب اجمالى
١٣٦ ص
(٥٧)
بقاى روح پس از مرگ
١٣٦ ص
(٥٨)
جواب تفصيلى
١٤٠ ص
(٥٩)
فصل نهم تكفيرى ها
١٤٧ ص
(٦٠)
اول افراط و تفريط
١٥٧ ص
(٦١)
دوم نيرنگ ها
١٥٩ ص
(٦٢)
آخرين سخن
١٦١ ص
(٦٣)
فصل دهم اشتباهاتى در اوراق ثقافت اسلامى
١٦٢ ص
(٦٤)
سوگوارى كربلا و عاشورا
١٧١ ص
(٦٥)
اوج بدبختى نويسنده
١٧٢ ص
(٦٦)
الحاقيه
١٨٠ ص
(٦٧)
فصل يازدهم پاسخ به اتهامات گلبدين حكمتيار
١٨٦ ص
(٦٨)
آخرين كلام ما با گلبدين
١٩٥ ص
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص

دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ١٦٩ - فصل دهم اشتباهاتى در اوراق ثقافت اسلامى

برجسته دينى مركب از علماى اهل سنت و شيعه تشكيل دهد كه فتوا منحصر به آنان گردد و نااهلان حق فتوا را نداشته باشند.

تمام ملت ها در تاريخ كشور خود روزهاى جشن و سرور و روزهاى غم و اندوه دارند كه حق يادآورى از اين روزها را دارند. چرا جمعى از نااهلان، بدون مجوز شرعى تشدّد به خرج مى دهند و عمل آنان را به زور بر بدعت در دين حمل مى كنند و فتوى بر حرمت آن مى دهند؟!

ب) تجليل از مولود نبوى (ص) در كشور ما و كشورهاى اسلامى تعطيل رسمى بوده و از آن تجليل به عمل مى آيد، متشدّدين نااهل آن را تحريم نموده و مسلمانان را متّهم به بدعت گزارى مى كنند. قرآن كريم مى فرمايد: «وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ ...» تعظيم شعائر از تقواى دلها (جانها) است. اظهار محبت به حضرت خاتم النّبيّين (ص) از بهترين نشانه هاى خداوند ولادت با بركت حضرت خاتم النبيّين (ص) ميباشد.

متشدّدين كه جماعت اندكى هستند تنها برداشت خيالى خود را برحق مى دانند و مسلمانان ديگر را به بدعت و فعل حرام نسبت مى دهند. دولت ها و ملت هاى مسلمان را بدعت گزار مى پندارند.[١]


[١] . در صفحه ١١ نوشته اند: تجليل مولود( در ربيع الاول) علاوه بر اينكه بدعت و شباهت به نصارى دارد از شركيات، كارهاى منكر و زشت خالى نمى باشد، مانند: خواندن اشعار و سرودهايى كه در آن ها زياده روى و غلو در حق پيامبر است ...

نگارندگان: اگر فرضاً درجشن ميلاد، عمل باطلى صورت گيرد، اصل تجليل از مولود كه عمل راجح و تعظيم شعاير الله است، ممنوع نمى گردد و گرنه بايد ا زجشن عيدين فطر و اضحى هم جلوگيرى نمود كه ده ها فسق و فجور در آن روز ها صورت مى گيرد، اگر به نام چنين شباهت به نصارى، تجليل مولود حرام گردد كه فتواى بغير ما انزل الله است( آلله اذن لكم ام على الله تفترون) صدها فعل مباح و راجح ديگر را نيز بايد تحريم نمود!!