دفاع مشروع ما - انجمن فرهنگ اسلامى - الصفحة ٨٠ - يك حديث

بخارى در صحيح خود از عمر (رض) نقل مى كند: «قام فينا النبى (ص) مقاما ...»؛ نبى خدا (ص) بين ما در محلى ايستاد، پس خبر داد به ما از ابتداى آفرينش و خلقت تا اينكه اهل بهشت داخل بهشت شدند و اهل دوزخ داخل دوزخ شدند. حفظ كرد (كلام آنحضرت را) كسيكه حفظ و فراموش كرد (آنرا) كسيكه فراموشش نمود. (كتاب بدء الخلق به شماره ٣٠٢٠)

ابوداود درسنن خود از حذيفه نقل مى كند: رسول خدا (ص) درميان ما ايستاد و هيچ چيز را از همان مقام خود تا قيام قيامت ترك نكرد مگر اينكه آنها را حديث كرد (بيان داشت) حفظ كرد آن را كسيكه آن را حفظ كرد و فراموش كرد كسيكه فراموشش نمود و محققاً آنها را به اصحاب خود تعليم نمود ... (ج ٤/ ٩١) و نيز از همين حذيفه نقل كرده است: به خدا سوگند ترك نكرده است از فرماندهان فتنه تا آخر انقضاى دنيا كه سه صد تن با هر كدام آنان باشد مگر نام برد او را به اسمش و اسم پدر و اسم قبيله اش. (همان ج ٤/ ٩٢)

ما اين سه خبر را براى تأييد يا رد آنها نقل ننموديم بلكه به اين سبب آنها را اينجا آورديم كه وقتى علماى شيعه براى آنحضرت (ص) و امامان عترت و اهل بيت او علم غيب قياسى و نسبى كه در حقيقت علم شهودى است اثبات مى كنند، جمعى از نويسندگان محترم اهل سنت كه نامهربان هستند؛ زود علماى شيعه را متهم مى كنند كه آنان در حق امامان خود غلو مى كنند و آنان را به مرحله خدايى نعوذبالله- بالا مى برند در حاليكه اين سه حديث علم غيب نسبى را به مقدار بسيار زياد براى صحابه كرام ثابت مى دارد!! از همه مباحث فوق درمورد علم غيب فهميده مى شود كه آنچه نويسندگان جهان بينى اسلامى در صفحه ٤٤ در