آن حضرت (ص) در غزوات گاهى پيروز بود و گاهى مغلوب، دندان مباركش شكست، مصيبتهاى زيادى در ترويج دين و ابلاغ رسالت خود متحمل شد ولى پايدارى و مقاومت فرمود: صبر و استقامت كليد كاميابى و رمز پيروزى و تعهد انسان هدفمند است و لذا مى‌بينيم كه بيشتر از صد مرتبه قرآن مجيد لفظ صبر و مشتقات و فروعات آنرا تكرار كرده است و بر آن تأكيد ميكند.

بعضى از مغرضين كه در پى طعنه زدن به تعليمات دينى‌اند صبر را به تنلى كه عكس معناى آنست تفسير كرده‌اند و سپس ايراد گرفته‌اند كه اسلام مسلمانان را به تنبلى و بيكارى سوق ميدهد!!!

صبر در سه مورد سفارش شده كه بمعناى پايه‌دارى و جدّيت و ضد تنبلى و بيمارى و ذلت آمده است:

١- صبر در ترك و ادامه ترك محرمات و كارهاى پليد و مضرّ و ممنوع.

٢- صبر در انجام وظائف و عدم ترك آنها در طول مدت عمر.

٣- صبر در مقابل حوادث مصيبت‌بار و تسليم نشدن به حوادث و حفظ عزت نفس و دورى از ذلت و پيگيرى اسباب ازاله آنها از طرق متعارف عقلائى.

مثلا وقتى مريض ميشود تداوى ميكند ولى بر خداوند اعتراض نميگيرد و نزد هركس لب به شكايت نمى‌گشايد و در باطن خود احساس ذلت و حقارت نمى‌كند وقار خود را حفظ و از خداى خود پاداش ميطلبد و هكذا در سائر مصائب. بهرحال روح مؤمن مغلوب حوادث نمى‌شود و بوسيله پايدارى و عظمت نفس بر آنها چيره ميشود، نه ثروت نعمت او را مغرور مى‌سازد و نه فقر و درد ذليلش ميكند به اين آيه توجه كنيد كه از بم اتم مؤثرتر است:

لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ‌.

اينهم چند روايت معتبرة السند درباره صبر از ج ٢ اصول كافى:

١- صحيح العرزمى عن ابى عبد اللّه (ع) قال رسول اللّه (ص)

سيأتى على النّاس زمان لا ينال الملك فيه الّا بالقتل و التّجبّر و لا الغنى الّا بالغصب و