تسنيم - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٢ - (٢) سورة و العصر
انكار حقايق عينى و واقعيتها منجر نشود.
٢- انسان فطرتا خود را دوست دارد و لذا خواهان دفع ضرر از نفس خود است و ايمان بخدا او را از عذاب دردناك آخرت نجات ميدهد.
٣- ايمان بخداوند جهانبينى مؤمن را بكلّى تغيير ميدهد، جهان در نظر مؤمن زيبا و دوستداشتنى و بر اساس حكمت و رحمت پىريزى شده و جريان دارد، نقص و خلل در نظام كائنات راه ندارد كه هرچيزى بجاى خويش نيكو است.
٤- ايمان در مقابل مشكلات بمؤمن مقاومت مىدهد چه مؤمن همهچيز را به تقدير خداى حكيم و مهربان مىداند كه هيچ ظلم و اجحاف در اراده او راه ندارد و علاوة كه مؤمن بر تمام مصائب حتى اذيت شدن جزئى توقع اجر و پاداش را دارد و لذا مصائب بر او گوارا مىشود و اين فايده بزرگ ايمان در زندگانى مؤمنين و كافران محسوس و ملموس است، خلاصه ايمان زندگانى را از پوچى و بيهودگى بيرون برده آن را هدفمند مىسازد.
٥- ايمان مؤمنين را به خدمت نمودن باجتماع تا سرحد ايثار و قربان نمودن جان و مال تشويق مىكند زيرا مؤمن زندگانى دنيا را مقدمه زندگانى آخرت مىداند و خدمت بخلق را بهترين وسيله نيل بدرجات بهشت. در تعليمات اسلامى آمده است كه محبوبترين مردم نزد خدا كسى است كه نفع او به مردم بيشتر برسد و در قران همه مسلمانان مامور شدهاند كه بر كارهاى خوب و تقوى همكارى كنند و بر گناه و تجاوز همكارى نكنند ولى فرد بىايمان كه تمام نفع و ضرر خود را در همين دنيا مداند هيچگاه براى ديگران راحتى خود را از دست نخواهد داد و حتى پوستين ديگران را براى شپش خود مىسوزاند!
در جهان امروزى كه ميليونها انسان قربانى استعمار و استثمار مىشوند اثر مستقيم كفر است كمونزم ميخواست جاى ايمان را بگيرد و شعار (از هر