مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٩ - شرايط وجوب حجت الاسلام
مسأله ٦٣) در مستطيع شدن، فرقى ميان اين كه استطاعت در ماههاى حجّ يعنى شوّال، ذىقعده و ذىحجّه حاصل شود يا قبل از آن، وجود ندارد. بنابراين اگر كسى در ماههاى اوّل سال مانند محرّم و صفر هم مستطيع شود، نمىتواند خود را از استطاعت بيندازد.
مسأله ٦٤) كسى كه از نظر مالى مستطيع است و از نظر سلامتى بدن يا باز بودن راه مستطيع نيست، ولى يقين دارد يا احتمال قوى مىدهد كه در سال بعد يا سالهاى آينده استطاعت از نظر سلامتى بدن و راه حاصل مىشود، نمىتواند در مال خود تصرّف كند و خود را از استطاعت بيندازد. همچنين كسى كه از اين دو جهت مستطيع باشد و تنها وسايل رفتن به حجّ را آماده نكرده يا وقت حجّ نرسيده است نمىتواند خود را از استطاعت خارج كند و اگر چنين كرد، حجّ بر او مستقرّ مىشود.
مسأله ٦٥) مستطيع بايد خودش به حجّ برود و حج ديگرى از طرف او كفايت نمىكند، مگر در مورد اشخاص بيمار يا ناتوانى كه اميدى به بهبودى و توانايى خود ندارند.
مسأله ٦٦) زنى كه مستطيع است بايد به حجّ برود، هرچند شوهر يا مَحرم ديگرى همراه او نباشد؛ مگر اين كه تنها رفتن برايش موجب مشقّت و مشكلات باشد.
مسأله ٦٧) در سفر حجّ واجب، براى زن، اذن و اجازه شوهر