مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ١٠٦ - ١ - نيت احرام

يا حجّ جدا نيست؛ بنابراين كسى كه به قصد انجام عمره يا حجّ لبّيك‌مى‌گويد در واقع محرم شده است، هرچند قصد احرام نكند.

مسأله ٢٣٧) احرام، واجبى عبادى است يعنى بايد آن را به قصد قُربت انجام داد. بنابراين اگر كسى براى ريا و خود نمايى احرام ببندد، احرامش باطل است.

مسأله ٢٣٨) كسى كه مى‌خواهد احرام ببندد هنگام احرام بستن بايد قصد و نيّت خود را تعيين كند. يعنى معيّن كند كه آيا قصد حجّ دارد يا عمره؟ همچنين نوع حجّ را كه آيا حجّ تمتّع است يا قِران يا افراد؛ و نيز نوع عمره را كه آيا عمره تمتّع است يا عمره مفرده، بايد تعيين كند، و نيز بايد تعيين كند كه آيا حجّ را براى خود بجا مى‌آورد يا به نيابت از ديگرى؟

مسأله ٢٣٩) كسى كه وظيفه‌اش حجّ تمتّع است بايد در حالى كه مى‌خواهد احرام عمره ببندد هرچند به طور اجمالى و ارتكازى نيّت داشته باشد كه عمره تمتّع انجام دهد و پس از آن حجّ تمتّع بجا بياورد. بنابراين اگر نيّت عمره مفرده بكند و قصد داشته باشد بعداً آن را عمره تمتّع قرار دهد حجّش اشكال پيدا مى‌كند. با اين حال اگر كسى در ماههاى حجّ عمره مفرده مستحبّى انجام داده باشد و بخواهد حجّ تمتّع بجا آورد مى‌تواند عمره مفرده را عمره تمتّع قرار دهد و براى حجّ محرم شود.