مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٥٦ - فصل دوم وقوف در عرفات

ظهر شرعى روز نهم ذى‌حجّة تا غروب شرعى همان روز يعنى وقت‌نماز مغرب است. اين وقت را وقت وقوف اختيارى عرفات مى‌گويند و جايز نيست حاجى آمدن به عرفات را به تأخير بيندازد و عصر بيايد.

مسأله ٧٩٨) اگر حاجى به نماز ظهر و عصر اشتغال داشته باشد مى‌تواند وقوف در عرفات را از اوّل ظهر به اندازه بجا آوردن نماز به تأخير بيندازد، ولى اگر مشغول به نماز نباشد احتياط آن است كه حتّى به اندازه نماز ظهر و عصر هم وقوف در عرفات را به تأخير نيندازد.

مسأله ٧٩٩) احتياط آن است كه حاجى در مجموع بعد از ظهر روز نهم تا غروب در عرفات باشد، ولى بودن در تمام اين زمان ركن نيست كه با ترك آن، حجّ باطل شود؛ بنابراين اگر كسى پس از ظهر مقدار كمى در عرفات توقّف كند و برود يا هنگام عصر بيايد و توقّف كند حجّ او صحيح است، اگرچه توقّف نكردن از روى علم و عمد باشد.

مسأله ٨٠٠) آنچه در وقوف، ركن است اين است كه وقوف صدق كند، يعنى به اندازه‌اى بماند كه گفته شود قدرى در عرفات مانده هرچند خيلى كم باشد مثلًا يك يا دو دقيقه؛ بنابراين اگر كسى اصلًا به عرفات نرود، ركن را ترك كرده است.

مسأله ٨٠١) اگر كسى در تمام وقت وقوف بى هوش يا در خواب باشد، در صورتى كه از قبل، نيّت وقوف نكرده باشد، وقوفش باطل است.