مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٨٠ - ب - شرايط نايب

وجود داشته باشد، لازم نيست صحّت عمل با علم يا حجّت شرعى ثابت شود؛ بلكه احتمال صحّت نيز كافى است.

مسأله ١٥٩) ذمّه نايب در سالى كه مى‌خواهد حجّ نيابتى بجا آورد نبايد مشغول به حجّ باشد؛ اعمّ از آن كه در همان سال مستطيع شده باشد، يا حجّ از قبل بر او مستقرّ باشد.

مسأله ١٦٠) كسى كه خود استطاعت مالى ندارد و براى انجام حجّ نيابتى در سال معيّنى اجير شود، هرگاه در همان سال از نظر مالى مستطيع شود، بايد براى خودش حجّ بجا آورد و عقد اجاره باطل است؛ مگر اين كه استطاعت به وسيله اجير شدن حاصل شود كه در اين صورت بايد ابتدا حجّ نيابتى را بجا آورد و اگر استطاعتش تا سال آينده باقى بماند، حجّ خود را در سال آينده بجا آورد.

مسأله ١٦١) اگر كسى به ديگرى وصيّت كند كه براى او حجّ واجب يا مستحبّ بجا آورد و وصىّ در هنگام قبول وصيّت مستطيع نباشد ولى بعداً مستطيع شود بايد حجّت‌الاسلام خود را بجا آورد و انجام حجّ نيابتى باطل است.

مسأله ١٦٢) كسى كه از نظر مالى مستطيع شده، ولى فيش رفتن به حجّ را ندارد و بدون فيش هم امكان رفتن به حجّ براى او وجود ندارد، مى‌تواند اجير كسى شود كه فيش دارد و براى او حجّ نيابتى بجا بياورد؛ چه سال اوّل استطاعت او باشد و چه حجّ از قبل بر او