مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٦٨ - فصل سوم وقوف در مشعرالحرام

است و بايد با نيّت خالص و بدون ريا و خودنمايى انجام شود و اگركسى با علم و عمد، ريا كند، وقوفش باطل است.

مسأله ٨١٥) گرچه واجب است حاجى از طلوع فجر روز دهم تا كمى پيش از طلوع آفتاب در مشعر بماند، ولى وقوف در تمام اين وقت، ركن نيست؛ بلكه آنچه ركن است وقوف در مقدار كمى از بين‌الطّلوعين است، هرچند به اندازه يك دقيقه باشد. بنابراين كسى كه وقوف بين طلوع فجر تا طلوع آفتاب را عمداً يكسره ترك كند به تفصيلى كه در مسايل آينده خواهد آمد حجّش باطل است.

مسأله ٨١٦) جايز است حاجى كمى قبل از طلوع آفتاب از مشعر حركت كند به طورى كه پيش از طلوع آفتاب از «وادى مُحسَّر»[١] نگذرد، بلكه اين كار مستحبّ است. و احتياط آن است كه زمانى از مشعر حركت كند كه پيش از طلوع آفتاب حتّى وارد وادى مُحسَّر نشود.

مسأله ٨١٧) اگر حاجى پيش از طلوع آفتاب از وادى مُحسَّر بگذرد، گرچه گناه كرده، ولى كفّاره ندارد.

مسأله ٨١٨) افراد معذور مانند زنان، كودكان، بيماران، پيرمردان، افراد ناتوان و آنان كه ترس از جان يا مال خود دارند و كسانى كه مسئول پرستارى يا راهنمايى اين گونه افراد هستند، مى‌توانند در

[١]- وادى محسّر، سرزمينى است حدّ فاصل ميان مشعرالحرام و منى‌.