مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٢٧ - فصل چهارم سعى بين صفا و مروه

مسأله ٧٣٠) در حفظ عدد دورهاى سعى لازم نيست خود انسان شماره دورها را حفظ كند؛ بلكه اگر فرد مورد اطمينانى هم عدد دورها را حفظ كند، كافى است.

مسأله ٧٣١) اگر كسى پس از پايان سعى و پيش از تقصير يا پس از آن در عدد دورهاى سعى، شك نمايد، به شكّ خود اعتنا نكند و عملش صحيح است؛ خواه احتمال نقصان بدهد يا احتمال زيادى.

مسأله ٧٣٢) اگر كسى پس از پايان سعى يا در پايان هر دورى از آن شك كند كه آيا سعى را درست انجام داده يا نه؛ يا هنگام رفت و آمد، در صحيح بجا آوردن جزء پيشين شك كرد به شكّ خود اعتنا نكند و عملش صحيح است.

مسأله ٧٣٣) اگر در حالى كه به مروه رسيده شك كند آيا هفت دور سعى كرده يا بيشتر به شكّ خود اعتنا نكند و سعيش صحيح است، ولى اگر پيش از رسيدن به مروه شك كند كه آيا اين دور، دور هفتم است يا كمتر، ظاهراً سعى او باطل است. همچنين هر شكّى كه به كمتر از هفت تعلّق بگيرد مانند شك ميان يك و سه يا دو و چهار موجب بطلان سعى مى‌شود.

مسأله ٧٣٤) اگر در فرداى روزى كه طواف بجا آورده، شك كند كه آيا سعى كرده يا نه، چنانچه تقصير نكرده باشد احتياط واجب آن است كه سعى را بجا بياورد؛ ولى اگر پس از تقصير كردن شك نمايد،