مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٢٢٤ - فصل چهارم سعى بين صفا و مروه

به چپ و راست، بلكه گاهى نگاه كردن به پشت سر مانعى ندارد.

مسأله ٧١٥) كسى كه پس از دور اوّل، سعى را بدون آن كه نيّت قطع كرده باشد رها كند، هرگاه برگردد و سعى را از همان جايى كه رها كرده اتمام كند، كافى است.

مسأله ٧١٦) كسى كه سعى مى‌كند مى‌تواند براى استراحت و رفع خستگى بر كوه صفا يا مروه بخوابد يا بنشيند؛ ولى احتياط آن است كه اگر عذرى برايش پيش نيامده بين صفا و مروه از نشستن و خوابيدن خوددارى كند.

مسأله ٧١٧) براى رفع خستگى يا خنك شدن هوا مى‌توان سعى را از طواف و نماز آن به تأخير انداخت. بلكه بدون عذر هم مى‌توان سعى را تا شب آن روزى كه طواف و نماز را انجام داده، به تأخير انداخت، ولى احتياط آن است كه به تأخير نيندازد.

مسأله ٧١٨) بنابر احتياط واجب نبايد بدون عذرى مانند بيمارى سعى را تا فرداى روزى كه طواف و نماز بجا آورده به تأخير بيندازد.

ولى اگر كسى به تأخير انداخت، انجام سعى كافى است و اعاده طواف و نماز آن لازم نيست.

مسأله ٧١٩) كسى كه بعد از ظهر، طواف و نماز را بجا مى‌آورد اگر بدون تأخير عرفى، سعى را در شب انجام دهد، مانع ندارد، ولى احتياط مستحبّ آن است كه سعى را تا شب به تأخير نيندازد.