مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٤٠ - شرايط وجوب حجت الاسلام

اين پول براى قربانى، لباس احرام و كفاّره‌اى كه احتمالًا لازم مى‌شود، كفايت نكند و لازم شود مبذول له اين مقدار را از مال خود بپردازد، احتياط واجب آن است كه اگر برايش حَرَج و مشقّتى نداشته باشد بذل را قبول كند و به حجّ برود؛ ولى اگر بعداً مستطيع شد، احتياطاً حجّت‌الاسلام را اعاده كند.

مسأله ٣٦) كسى كه در استطاعت خود شك دارد، مى‌تواند مقدار پولى كه به اندازه هزينه حجّ است را به ديگرى ببخشد تا او مجدّداً همان پول را به عنوان حجّ بذلى به وى ببخشد. در اين صورت حجّ او از حجّت‌الاسلام كفايت مى‌كند، مشروط بر اين كه بخشش‌ها جدّى بوده و صورى و ظاهرى نباشد.

مسأله ٣٧) قبول بذل بر كسى واجب است كه ساير شرايط استطاعت مثل استطاعت بدنى و طريقى را هم داشته باشد، بنابراين هرگاه پولى را براى انجام حجّ به بيمارى كه توانايى حجّ بجا آوردن ندارد، ببخشند، واجب نيست آن را قبول كند و بعد ديگرى را نايب بگيرد.

مسأله ٣٨) در مواردى كه نهاد يا ارگانى، با حفظ موازين شرعى كسى را بى آن كه متعهّد به انجام كارى نمايد، به حجّ مى‌فرستد و هزينه‌هاى او را مى‌پردازد، حجّ او بذلى است.