مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٩ - شرايط وجوب حجت الاسلام

بايد قبول كند و حجّ بجا آورَد. همچنين اگر بخشنده مال، او را ميان انجام حجّ و كار ديگرى مخيّر نمايد، بنابر احتياط واجب، قبول مال و صرف كردن آن در راه حجّ واجب است، ولى اگر نامى از حجّ به ميان نياورد و فقط مال را به او ببخشد، قبول آن واجب نيست.

مسأله ٣١) باذل يعنى بخشنده مال مى‌تواند از بخشش خود برگردد؛ مگر اين كه بخشش به قصد قربت يا به يكى از خويشاوندان باشد، كه در اين صورت بخشش، لازم است و حق ندارد آن را پس بگيرد.

مسأله ٣٢) اگر رجوع بخشنده مال، موجب اهانت يا اذيّت و آزار مبذول‌له بشود، حتّى در مواردى كه مى‌تواند مال را پس بگيرد مرتكب عمل حرام شده است.

مسأله ٣٣) اگر رجوع از بخشش هنگامى باشد كه مبذول له در ميانه راه حجّ است، باذل بايد هزينه بازگشت او را بپردازد و هرگاه رجوع از بخشش پس از احرام بستن باشد، بايد هزينه اتمام حجّ را نيز بپردازد.

مسأله ٣٤) در حجّ بذلى، پول قربانى بر عهده باذل است، ولى كفّارات عمدى بر عهده او نيست. كفّارات غير عمدى نيز بنابر احتياط واجب بر عهده باذل است.

مسأله ٣٥) اگر باذل هزينه لازم براى اصل حجّ را بپردازد، ولى‌