مناسك حج و عمره - موسوى اردبيلى، سيد عبدالكريم - الصفحة ٣٤٦ - ج - احكام محصور

قرار بگذارد كه قربانى را در روز و ساعت معيّنى ذبح كند و پس از آن كه وقت موعود فرا رسيد تقصير كند. و احتياط آن است كه نايب در ذبح، قصد تحليل منوب‌عنه را بنمايد. و بنابر احتياط در اين حكم، فرقى ميان عمره مفرده و عمره تمتّع نيست.

مسأله ١٠٦٤) كسى كه احرام حجّ بسته و به علّت بيمارى نتوانسته به عرفات و مشعر برود بايد قربانى كند و بنابر احتياط واجب بايد قربانى يا پول آن را به منى‌ بفرستد كه در آن جا ذبح كنند و قرار بگذارد كه قربانى را در روز عيد انجام دهند و پس از آن، خودش تقصير كند. در اين صورت بجز مسايل جنسى ديگر محرّمات احرام بر او حلال مى‌شود.

مسأله ١٠٦٥) پس از آن كه محصور قربانى و تقصير نمود همه محرّمات احرام براى او حلال مى‌شود، مگر مسايل جنسى.

مسأله ١٠٦٦) كسى كه حجّ واجب بر عهده اوست هرگاه به علّت بيمارى محصور شود و به كيفيّتى كه پيشتر گفته شد از احرام بيرون بيايد مسايل جنسى بر او حلال نمى‌شود، مگر اين كه خودش در ضمن يك حجّ يا عمره مفرده، طواف و سعى و طواف نساء انجام دهد، ولى اگرخودش نتواند اعمال را انجام دهد، بعيد نيست كه هرگاه نايب بگيرد و اعمال را از طرف او انجام دهد، مسايل جنسى بر او حلال شود. امّا در مورد حجّ استحبابى يا نيابتى تبرّعى يا استيجارى يا