ترجمه نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٦٠٣ - قسمتى دوم از اين خطبه است در وصف قرآن(و اندرز بمردم)

قسمتى [دوم‌] از اين خطبه است در وصف قرآن (و اندرز بمردم):

(٥) قرآن امر كننده (بمعروف و) نهى كننده (از منكر) است (خداوند در آن مردم را بطاعات امر و از معاصى نهى فرموده) و (بر حسب ظاهر) خاموش است (زيرا جز حروفى بيش نيست، و در واقع) گويا (است، زيرا همه اخبار و امر و نهى الهى در آن است) و حجّت و برهان خدا است بر بندگانش كه از ايشان بر (عمل به) آن پيمان گرفت، و آنها را در گرو آن قرار داد (پس از عذاب رهائى نيست مگر به متابعت و پيروى از آن) (٦) نور آنرا تمام گردانيد (راه سعادت و نيكبختى و شقاوت و بدبختى را تا قيامت در آن نشان داد) و دين خود (اسلام) را بسبب آن كامل گردانيد، و پيغمبر خود، صلّى اللَّه عليه و آله، را در حالى قبض روح فرمود كه از تبليغ احكام قرآن بمردم كه موجب هدايت و رستگارى است فراغت يافته بود، (٧) پس خدا را به عظمت و بزرگى ياد كنيد چنانكه بزرگوارى خود را