ترجمه نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٢٨٤ - قسمتى از اين خطبه در وصف رسول خدا صلى الله عليه و آله مى باشد

كانهاى كرامت و بزرگوارى (اصلاب شامخه و ارحام مطهّره) و آرامگاههاى سلامت (كه از هر عيب و نقص ظاهرىّ و باطنىّ منزّه و مبرّى بوده روييده شده است) (٤) دلهاى نيكوكاران شيفته او گشت، و زمام چشمها (ى خردمندان) بسوى او خيره شد (تا ببينند در ضلالت و گمراهى جهل و نادانى كه سر تا سر جهان را فرا گرفته چه ميكند، ديدند) (٥) خداوند بوسيله آن حضرت كينه‌هاى ديرينه را نابود ساخت (از ميان مردم برداشت) و آتش دشمنيها را خاموش نمود، و ميان برادران ايمانى را (مانند امير المؤمنين و سلمان) الفت و دوستى انداخت، و ميان خويشان (مانند حمزه و ابى لهب بسبب اسلام و كفر) جدائى افكند، و بواسطه ظهور و پيدايش آن بزرگوار ذلّت و بيچارگى مؤمنين را به عزّت و سرورى و برترى و بزرگى و كفّار را به نكبت و بد بختى مبدّل نمود، (٦) سخن او بيان و خاموشيش زبان بود (چون سخنى مى‌فرمود احكام الهىّ را بيان ميكرد، و چون گفتار و كردارى ديده خاموش مى‌ماند دليل بر صحّت و درستى و مباح بودن آن بود).