ترجمه نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٤٧٥ - قسمتى چهارم از اين خطبه است(در باره گناهكاران و اندرز به شنوندگان)
قسمتى [چهارم] از اين خطبه است (در باره گناهكاران و اندرز به شنوندگان):
(گناهكاران كه در راه ضلالت و گمراهى قدم نهادهاند از هيچ گونه نافرمانى پروا ندارند) (١٥) تا اينكه خداوند كيفر گمراهيشان را بآنها نمايان ساخته بخواهد آنان را از پشت پردههاى غفلت و نافرمانيشان بيرون آورد (مرگ ايشان را دريابد، آنگاه) رو آورند بآخرت كه بآنها پشت كرده (عذاب و بد بختى را بهره آنان قرار داده) و پشت كنند بدنيا كه بايشان رو آورده (خوشى و شادى ظاهرى را نصيبشان نموده بود) پس از آنچه مىخواستند (لذّت و خوشى دنيا) و بدست آورده بودند، سود نبردند (زيرا نتوانستند همراه بياورند) و از هوا و آرزوشان (خواهش نفس امّاره) كه بآن رسيده بودند، بهرهمند نگرديدند (زيرا با رفتن آنها آرزوها همه بر باد رفته است)! (١٦) و من شما و خودم را از اين پيشآمد (گرفتارى و سرگردانى و عذاب و بيچارگى) بر حذر مىنمايم (تا از خواب غفلت بيدار شده بلذّتها و خوشيهاى ناپايدار دنيا دل نبنديد. و اينكه