ترجمه نهج البلاغه - فيض الاسلام اصفهانى، على نقى - الصفحة ٤٤٠ - قسمت أول خطبه
دنيا هجوم آورده و براى حرام با يكديگر زد و خورد مىنمايند، (١١) و نشانه بهشت و آتش براى ايشان نمايان است، پس از بهشت رو گردانده و با اعمال و كردارشان به آتش توجّه نمودهاند، (١٢) و پروردگارشان آنها را (براه رستگارى) دعوت فرموده، آنان رميده پشت گردانيدند، و شيطان ايشان را (براه ذلّت و بد بختى) خوانده، آنها دعوتش را پذيرفته بآن رو آوردند.
(١١٤٥)
١٤٥ (١١٤٥)- از خطبههاى آن حضرت عليه السّلام است (در مذمّت و بيوفائى دنيا):
[قسمت أول خطبه]
(١) اى مردم شما در اين دنيا نشانه و هدفيد كه مرگها در آن تير مىاندازند (اقسام مردن:
بيماريها، كشته شدن، سوختن، غرق گشتن، در چاه افتادن، زير هوار رفتن، و مانند اينها براى نابود كردنتان آماده هستند) با هر آشاميدنى آب جستنى در گلو هست، و در هر لقمهاى استخوانى گلو گير مىباشد، (٢) هيچ نعمت و خوشى از آن در نمىيابيد مگر آنكه نعمت ديگرى را از دست