با انديشوران مسلمان رهيافتى نو در فقه مقارن - الشهرستاني، السيد علي - الصفحة ٦٧

نگارنده در كتاب وضوء النبى و ديگر بحث ها و پژوهش ها ، در راستاى تطبيق اين سخن كوشيده است . از اين رو تنها به عرضه اقوال اكتفا نكردم ، بلكه ملابسات آنها را يادآور شدم ; بعضى از آراى اختلافى ناشى از جهل صحابه است و بعضى به سوء فهم آنها برمى گردد و بعضى ديگر برخاسته از اغراض سياسى مى باشد و  اين سخن ، دروغ بافى بر صحابه نيست ، با مراجعه به كتاب منع تدوين الحديث مى توان اثباتِ آن را يافت .

تطبيق اين نظريه (و ديگر تزها) نيازمند تلاشى دو چندان است . نگارنده ايمان دارد كه اركان اساسى اين كار در روايات شيعه و اهل سنّت هست ، بايد همه توان را به كار گرفت تا بتوان آنها را به دست آورد . مكتب اهل بيت (عليهم السلام) ما را براى اين غرض آماده ساخته است و وجوه تفسير و تأويل را به ما مى آموزد و امامان (عليهم السلام) به ما آموخته اند كه چگونه كلام آنها را به شيوه هاى گوناگون حمل كنيم ; چرا كه امام صادق (عليه السلام) مى فرمايد :

ولا يكونُ الرَّجلُ منكم فقيهاً حَتّى يَعْرِفَ مَعاريضَ كلامنا ; وَأَنَّ الكلمةَ مِن كلامنا لَتَنْصَرِفُ عَلَى سَبْعين وَجهاً لَنا مِن جميعها المَخْرَج[٨٥] ;

[٨٥] . معانى الأخبار : ٢ ; بحار الأنوار ٢ : ١٨٤ ، حديث ٥ ; نيز بنگريد به ، بصائر الدرجات : ٣٤٨ ، البابُ التاسع في أنَّ الأئمّة يَتَكَلَّمُون على سبعين وجهاً .